Пісаць крытычны водгук на кнігу чалавека да якога ставішся з прыязнасцю тая яшчэ справа. Але… на месцы Андрэя Кімбара, які выдаў у 2025 годзе зборнік вершаў “У кроку ад новай вясны” (назва, сумнеўная), я падышоў бы іначай да першай кніжкі….
Бульба ў райскім садзе. Павал Касцюкевіч
Хораша, калі ёсць магчымасць прачытаць твор/кнігу адразу пасля з’яўлення, але атрымліваецца гэта не заўсёды. Вось і з “Бульбай…” знаёмства зацягнулася. Параўнанне, якое прыйшло спачатку ў галаву – Леў Таксіль “Пацешная біблія”… Ну а што, біблейскія пабасенкі ў вясёлым пераказе, але…
Садомская яблыня. Алена Брава
Не самая пазітыўная кніга, з якой можна пачаць новы год. Творчасць Алены Брава вядомая мне па зборніку “Каменданцкі час для ластавак”, а таксама неяк ва ўніверы па дыяганалі прачытала зборнік “Рай даўно перанаселены”. Вось яго варта перачытаць. А ў снежні…
Рай даўно перанаселены. Алена Брава
Сямейная сага правінцыйнага беларускага гораду савецкіх часоў. Я такое назірала блізка ў сваёй Курасоўшчыне (ускраек Менску). Скалечаныя лёсы савецкіх жанчын і іх дзяцей, выгадаваных без любові, у рэжыме выжывання… Пагалоўны алкагалізм што рэплікуе сам сабе і яшчэ больш скалечаных нешчаслівых…
Срэбная дарога. Сціна Джэксан (Алена Казлова)
Дэтэктыў – абсалютна не харэктэрны для маіх чытацкіх упадабанняў жанр. Намагалася ўзгадаць, калі папярэдні чытала, і нічога апроч нейкага зусім просценькага крымінальнага сюжэта, які чытаўся а 3й ночы на торуньскім вакзале ў чаканні цягніка і выключна з мэтай падвышэння слоўнікавага…
Таямніцы Высокага Двара. Ванда Марцінш душ Рэйш
Кніга “Таямніцы высокага двара” — двухмоўны зборнік вершаў пра гісторыю, прыроду, святы, паўсядзённае жыццё, людзей і духаў, а таксама пра творчасць. (з анатацыі) Спадарыня Vanda Martins завітала ў госці да сяброў літаратараў у Мінск не першы раз і, як заўсёды,…
Самы цымус: смакі і водары беларуска-габрэйскай кухні. Алесь Белы
Аўтар кнігі, гісторык Алесь Белы, нарадзіўся ў Мінску, мае габрэйскія і славянскія карані. Гісторыю кухні Літвы і Беларусі ён даследуе паслядоўна і апантана: збірае нават драбнюткія згадкі і правярае арыгінальныя рэцэпты на практыцы. Шмат гадоў ён кансультаваў рэстаран нацыянальнай кухні…
Насціна шчасце. Валерый Максімовіч
У выдавецкім доме «Звязда» выйшла кніга для дзяцей «Насціна шчасце» вядомага беларускага паэта Валерыя Максімовіча. Дарэчы будзе нагадаць, што В. Максімовіч — навуковец, літаратуразнаўца, культуролаг, крытык, з-пад пяра якога выйшла шмат абагульняючых прац, прысвечаных асэнсаванню літаратурна-мастацкай традыцыі, нацыянальнай літаратурнай класікі,…
І немагчымае зрабі!.. : успаміны пра падзеі 1968 года. Зьміцер Санько, Алеся Чарнавокая
“Загадзя ўсяго нельга было ні ўлічыць, ні прадбачыць, ішлі на невядомае, але гэта было наша права, і таму ўсё-такі спадзяваліся на паразуменне і дыялог…” – так адказваў Алесь Разанаў на пытанне Анатоля Івашчанкі пра падзеі, што здарыліся ў БДУ ўвосень…
Сфагнум. Віктар Марціновіч
«Людзі на балоце» XXI стагоддзя ўжо не тыя… 😁 Шульга, Хома і Серы чымсьці нагадалі мне ўсім вядомую савецкую тройцу з гайдаеўскіх камедый — толькі ў беларускай інтэрпрэтацыі. Шчыра нарагаталася (месцамі было зусім нясмешна) і падумала, што фільм атрымаўся б…
Спроба экспэрымэнтальнага канструяваньня сябе. Нявіннасьць. Макс Шчур
18+ “Падобна, такой шчырай кнігі ў айчыннай літаратуры яшчэ не было” – напісана пра кнігу. Пра шчырасць тут лішне. Наўпрост: такой кнігі ў айчыннай літаратуры не было. Няпроста складна напісаць пра кнігу, якая якраз разбурае ўсякую сістэму складу. Таму і…
Пазл. Валер Гапееў.
«Светам кіруюць выпадковасці, а мы называем гэта лёсам.» Марк Леві Пазлы — любімая наша сямейная забава з дзецьмі.Ужо нават не прыпомню, колькі іх перабыло. Але калі задумацца, то жыццё — вялікі малюнак, дзе кожная падзея трымаецца за папярэднюю. Так і…
Шчанячыя гады. Мельхіёр Ваньковіч (Язэп Янушкевіч)
Шчанячага захаплення “Шчанячыя гады” Мельхіёра Ваньковіча ў мяне не выклікалі.) Гэта вельмі спакойнае, роўнае, але прытым каларытнае і атмасферна насычанае чытво. Гістоыя двух маёнткаў: Наватрэбы – шчымліва дзічыя гады, і гарачае з бурленеем маладой крыві юнацтва ў Калюжычах. Аўтар хораша…
Вядзьмар, які рабіўся ваўком: Беларускія чарадзейныя казкі. Антон Францішк Брыль
Думаеце, што казкі — гэта нешта для дзяцей? Тады як вам казка, дзе свякроў тройчы забівала толькі што народжанага ўнука і казала сыну, што гэта жонка ягоная дзіця сваё забіла? А гісторыя пра сабаку з 12 ныркамі, які мог і…
Тэатр шчасьлівых дзяцей. Альгерд Бахарэвіч
«Тэатр шчасьлівых дзяцей» Альгерда Бахарэвіча — паводле анатацыі — фэнтэзі з элементамі палітычнага трылеру, дзіцячая кніга, якую будзе цікава пачытаць і дарослым. Гучыць інтрыгуюча: як выбрацца з пасткі, не маючы ні тэлефона, ні зброі? Колькі твараў у туману? Ці чуе…
Еўфрасіння – Офрасіння – Афрасіння Полацкая. Яе час. Яе крыж. Сяргей Тарасаў
Знаны даследчык гісторыі Полацкага княства, пісьменнік Сяргей Тарасаў прапануе вынікі свайго шматгадовага даследвання жыцця Еўфрасінні Полацкай, лёсу яе спадчыны ў выданні «Еўфрасіньня, Офрасіньня, Афрасіньня Полацкая. Яе час, яе Крыж». У кнізе Сяргей Тарасаў прадстаўляе матэрыялы і высновы, датычныя жыццяапісання вядомай…
Бег па самаадчуванні. Усевалад Сцебурака
“У жыцьці двойчы шчасьце ніколі ня грукае ў дзьверы. Памыляецца той, хто чакае нагоду другую…” Адразу скажу, што з паэзіяй Усевалада Сцебуракі ў кніжным фармаце раней сустракацца не даводзілася. А вось многае з публікаванага ў фб ужо ж надта даспадобы,…
«Донжуанскі спіс» Уладзіміра Караткевіча. Дзяніс Марціновіч
Пра кніжку Дзяніса Марціновіча “Донжуанскі спіс” (выдавецкі дом “Звязда”) Уладзіміра Караткевіча” чуў рознае. Асноўная прэтэнзія да яе была ў тым, што няма чаго корпацца ў чужой бялізне. Можа яно і так, але назваць выданне пошлым у мяне язык не павернецца….
Добрыя казкі. Алена Міхаленка
Калісьці даўно прыглядалася да гэтай кніжкі, яшчэ як была ў Беларусі, але не купіла. Цяпер жа ўзяла яе ў бібліятэцы @cytalnia і хачу падзяліцца ўражаннямі. 📙 Гэта вельмі простыя гісторыі. Правільныя, вучаць харошаму. Героі – качаняткі, кураняткі, парасяткі, вожыкі, пчолкі-кузуркі-матылькі,…
Зэлмэняне. Мойшэ Кульбак (Сяргей Шупа)
«Зэлмэняне» — кніга, якую складана аднесці да канкрэтнага жанру. Форма нагадвае раман, але сутнасна — гэта нешта значна шырэйшае: жывая хроніка свету, які знік, эпас з элементамі казкі, трагікамедыі, апісання быту і малітвы. Гэта гісторыя жыхароў аднаго менскага двара, якая…
Пантофля Мнемазіны. Людміла Рублеўская
Багіня памяці Мнемазіна носіць пантофлі са свінцовымі абцасамі. Яна ступае ціха, амаль незаўважна, але дастаткова націснуць пяткай — і мінулае можа абрынуцца, знікнуць, быць сцёртым да амаль неадчувальнага адбітку. У гэтым сімвале — уся сутнасць кнігі: тое, што здаецца важным,…
